Στις αρχές του 20ού αιώνα καθιερώθηκαν στα χειρουργεία οι πράσινες ρόμπες και ποδιές, ενώ αρκετά αργότερα, τη δεκαετία του 1960, άρχισαν να χρησιμοποιούνται και μπλε στολές.
Σύμφωνα με δημοσίευμα στο ιατρικό περιοδικό Today’s Surgical Nurse (1998), η επιλογή αυτών των χρωμάτων δεν έγινε για αισθητικούς λόγους, αλλά για καθαρά πρακτικούς.
Το πράσινο –και αντίστοιχα το μπλε– βοηθά τους γιατρούς να διατηρούν καλύτερη οπτική απόδοση για δύο βασικούς λόγους.
Πειράματα έχουν δείξει ότι όταν το μάτι εστιάζει σε αποχρώσεις του πράσινου ή του μπλε, ανακτά πιο γρήγορα την ευαισθησία του μετά από έντονη έκθεση στο κόκκινο, όπως το αίμα και οι ιστοί κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης.
Με απλά λόγια, τα χρώματα αυτά «ξεκουράζουν» την όραση και επιτρέπουν πιο γρήγορη προσαρμογή.
Παράλληλα, η συνεχής εστίαση στο κόκκινο μπορεί να κουράσει τα μάτια και να δημιουργήσει οπτικές παραμορφώσεις. Το πράσινο λειτουργεί εξισορροπητικά, βοηθώντας τους χειρουργούς να διατηρούν καθαρή και σταθερή οπτική αντίληψη κατά τη διάρκεια των επεμβάσεων.
