«Έκανα τηλεόραση μετά από χρόνια και ήθελα να φύγω από την πρώτη στιγμή», τονίζει, μέσα σε όλα, ο Γιώργος Αρμένης στο zappIT.
To χαρακτηριστικό απόσπασμα για τον Γρηγορόπουλο.
Πότε σταματήσατε, καθώς «έπρεπε», να ανεβάζετε παραστάσεις στον δικό σας χώρο, το Νέο Ελληνικό θέατρο στα Εξάρχεια;
Το κακό, Αλέξανδρε, ξεκίνησε όταν σκότωσαν τον Γρηγορόπουλο τον χειμώνα του 2008. Από εκεί άρχισε να πέφτει η κίνηση στο θέατρο. Καίγονταν αμάξια κάθε τόσο στην Τοσίτσα, δίπλα μας τα έσπαγαν, πασάλειβαν τοίχους με συνθήματα. Ήταν ένα πράγμα το οποίο εμπόδιζε τον κόσμο να κατεβαίνει στην περιοχή γιατί φοβόταν. Περνούσαν συνέχεια και φώναζαν κατά τη διάρκεια της παράστασης. Είχα γράψει τότε θυμάμαι ένα έργο, «Αμερικάνος στο κεφάλι», μια ωραία ιστορία. Πήγε για δυο χρονιές και στον δεύτερο χρόνο σκοτώθηκε το παιδί. Ένα Σάββατο βράδυ που ήταν γεμάτο το θέατρο. Από τότε ανέβασα και άλλα έργα αλλά όλα μαραζώνανε. Μαράζωνε ο χώρος. Τελευταία παράσταση ήταν ο «Πατέρας» του Στρίντμεργκ που κάναμε σε έναν μήνα εισπράξεις 1200 ευρώ. Έπειτα δεν τόλμησα να ανεβάσω ξανά κάτι. Γύρισε ο γιος μου από το Παρίσι όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του, του έδωσα και την σχολή και πάει πολύ καλά. Τον χαίρομαι αν και όποτε πηγαίνω με τρόπο με διώχνει (γέλια)
