Το νησί Χαργκ του Ιράν, κρίσιμης στρατηγικής σημασίας στον Περσικό Κόλπο, παραμένει ανεπηρέαστο από τις αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις.
Σύμφωνα με το CNBC, το κοραλλιογενές νησί, περίπου 15 μίλια από την ηπειρωτική ακτή, αποτελεί τον πυρήνα της ιρανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας, με το 90% των εξαγωγών αργού να περνά από εκεί πριν ταξιδέψει μέσω των Στενών του Ορμούζ. Η ικανότητα φόρτωσης του νησιού φτάνει περίπου τα 7 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, γεγονός που το καθιστά ιδιαίτερα κρίσιμο και ταυτόχρονα ευάλωτο σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ, αλλά η ναυτιλιακή κίνηση έχει σχεδόν σταματήσει σε αυτόν τον σημαντικό θαλάσσιο διάδρομο από την έναρξη του πολέμου στα τέλη του περασμένου μήνα.
«Η κατάληψη του νησιού θα έδινε στις ΗΠΑ πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις»
Ειδικοί προειδοποιούν ότι μια απόπειρα κατάληψης θα απαιτούσε χερσαίες δυνάμεις και θα αύξανε σημαντικά τους κινδύνους, καθιστώντας το νησί στόχο για επιθέσεις με drones.
«Η κατάληψη θα έδινε στις ΗΠΑ πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις, αλλά θα παρέμενε ευάλωτο σε επιθέσεις και θα περιέπλεκε περαιτέρω μια ήδη πολύπλοκη κατάσταση» δήλωσε ο Πέτρας Κάτινας, ερευνητής στο RUSI.
Η ένταση έχει ήδη εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου, με το Brent να φτάνει στα 107,18 δολάρια και το WTI στα 102,1 δολάρια ανά βαρέλι αυτή την ώρα.
Αναλυτές, όπως ο Τάμας Βάργκα και ο Γιαν βαν Εκ, επισημαίνουν ότι η στρατηγική σημασία του νησιού και η πιθανότητα εμπλοκής των ΗΠΑ μπορεί να επηρεάσει την αγορά ενέργειας, ενώ μια στρατιωτική ενέργεια θα μπορούσε να θυμίσει την παρέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, με στόχο τον έλεγχο των εξαγωγών πετρελαίου.
Ελλοχεύουν κίνδυνοι
Ο Μαρκ Γκούσταφσον, πρώην επικεφαλής του Επιχειρησιακού Κέντρου του Λευκού Οίκου, τόνισε ότι μια ενδεχόμενη κατάληψη από τις ΗΠΑ θα ήταν γεμάτη κινδύνους, θα απαιτούσε παρουσία στρατευμάτων και θα μπορούσε να οδηγήσει την Τεχεράνη σε αυτοκαταστροφικές ενέργειες για να προστατεύσει τον αγωγό. Παράλληλα, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να διεκδικήσουν στρατηγικό πλεονέκτημα, ενισχύοντας τη διαπραγματευτική τους θέση απέναντι στο Ιράν.
